Uitverkoop gemeente eigendommen. Even omkijken door Joop Peeters

In de ijver om te komen tot een sluitende gemeentebegroting ontdekte het vorige college van burgemeester en wethouders dat er winst te behalen viel uit de verkoop van gemeentelijke gebouwen die niet direct voor het besturen van een gemeente nodig zijn. Tot ongeveer halverwege de vorige eeuw waren er slechts weinig gemeentelijke gebouwen bestemd voor ‘brood en spelen’ van de burgerij. Verenigingen waren aangewezen op de aanbiedingen van de kerken. In die tijd waren de meeste verenigingen verbonden aan een kerkgenootschap en dat zorgde wel voor vergader- en ontspanningsruimten. RK-Voorschoten had het Bondsgebouw aan de Leidseweg met diverse kleinere zaaltjes; Hervormd-Voorschoten had het gebouw Christelijke Belangen aan de Wijngaardenlaan met een grote zaal en een balcon en Gereformeerd-Voorschoten bouwde de Werf naast de Paraplue (pardon Geref. Kerk). Mede omdat in het na-oorlogse Voorschoten vele verenigingen ontstonden zonder kerkelijke binding, zag toen ook het gemeentebestuur van Voorschoten brood in het aanbieden van ontspanningsruimten voor de burgerij en zo ontstond het Cultureel Centrum, een tamelijk gezwollen naam voor een grote aula bij een ULO-school. De belangrijkheid van het Cultureel Centrum nam toe toen Christelijke Belangen werd gesloopt en het Bondsgebouw verouderde, maar ook door de legendarische beheerder Van der Burg, die samen met zijn vrouw als het ware dag en nacht bezig was het alle bezoekers naar de zin te maken. Helaas is hij veel te vroeg overleden. Het bleek daarna al snel dat het Cultureel Centrum nooit rendabel te maken was met in achtneming van een CAO. Er is heel wat gesleuteld aan het centrum, maar nu is iedereen het er wel over eens dat het geheel gesloopt moet worden en dat er winst behaald kan worden door de lege plek als bouwgrond te verkopen. Het huidige college maakt zich nu sterk om te komen tot een multi-functionele accommodatie in het centrum op de plek van het restant van het MOC-terrein. Daarvoor moet het Uitvoerend Bedrijf verplaatst worden naar de Hofweg en voorlopig is de provincie en zijn de bewoners aldaar tegen die verplaatsing en zo kan het misschien nog wel jaren duren voordat de beoogde plaats vrij komt. Met het zoeken naar onkostenvermindering om zo tot een sluitende begroting te komen heeft de toenmalige gemeenteraad besloten uitverkoop te houden van alle gemeentelijke gebouwen, die niet nodig zijn voor het bestuursapparaat van Voorschoten en de huidige gemeenteraad omarmd deze plannen, waarbij gestreefd wordt naar de toestand van ongeveer zeventig jaar geleden. In die tijd, tussen 1950 en nu, vond vrijwel iedere vereniging een welwillend oor bij de plaatselijke overheid en zo zijn er vele verenigingen ondergebracht in oude kleuterscholen, die overbodig werden bij de invoering van het basisonderwijs. Kwam er een ruimte leeg, dan werd die verhuurd, veelal voor een schappelijk prijs door het gemeentebestuur. Zo ontstonden vele verborgen subsidieverleningen. Het vorige college maakte een plan bekend om alle overtollige gebouwen, die veelal ook oud zijn, te verkopen aan gegadigden.Het huidige college gaat nu deze wens van het vorige college uitwerken. Wanneer een gebouw nodig is voor het verenigingsleven, dan dient een dergelijk gebouw wel dagelijks ingebruik te zijn. Een angstdroom o.a. voor de scoutinggroepen, die tegen een schappelijk prijsje een gebouw huren dat slechts een beperkt aantal uren per week gebruikt wordt. Het huidige college wil echter nog verder gaan en zo zijn er plannen om de Dorpstoren en de Knipmolen af te stoten aan een stichting. Aan Napoleon hebben we te danken de Dorpstoren. Die heerser, hoewel hij schurkachtig gedrag vertoonde heeft ook goede dingen voor Nederland gedaan en zo zijn alle kerktorens van voor 1800 in gemeentelijk bezit gekomen. Gelukkig is het nog maar een toekomstbeeld van het huidige college, maar de Dorpstoren overdragen aan een stichting gaat toch echt te ver. Natuurlijk kost het onderhoud gemeenschapsgeld, maar cultureel erfgoed verkopen dat kan en mag niet. De Dorpstoren is een symbool ven de dorpsgemeenschap. Daar wappert hoog in de toren de gemeentelijke vlag tijdens de paardenmarkt en de nationale vlag tijdens officiele feestdagen. De Dorpstoren is van ons en dat ons is de burgerij van Voorschoten.

Vanuit de ouderenbond komt het verzoek aan mij of Even Omkijken en beetje grotere letter kan krijgen. Ik heb daarover niets te zeggen, maar geef het hierbij wel door aan mijn belegheer, mijn broodheer is de AOW.