Die goeie ouwe tijd van voor de privatiseringen!
Waar is de tijd gebleven dat Tante Post dagelijks brieven en pakketjes huis-aan-huis bezorgde en het openbaar vervoer verricht werd door de NS (Nu Snel) en de NZH (Niet zo hard). Mensen, die meenden er voor doorgestudeerd te hebben, ontdekten dat de PTT (Post Telegraaf Telefoon), Nederlandse Spoorwegen en de Noord-Zuid-Hollandse Vervoersmaatschappij te veel macht hadden en dat het ter bevordering van de concurrentie nodig zou zijn, die oude bedrijven te splitsen in diverse onderdelen, tot welzijn van de burgers.
De Nederlandse Spoorwegen, een samenvoeging van diverse spoorwegmaatschappijen waardoor Nederland één groot spoorwegbedrijf kreeg, werd gesplitst in diverse onderdelen zoals personenvervoer, baanonderhoud, gebouwen en nog enkele onderdelen. Het gevolg was en is dat het rijden van een trein alleen nog mogelijk werd /wordt indien diverse bedrijven daarmee akkoord gaan. Zo kon het gebeuren dat in Rotterdam vorig jaar het gehele station Centraal tegen de vlakte ging en alleen de railsporen bleven liggen. Over een aantal jaren zal er misschien een nieuw stationsgebouw gerealiseerd kunnen worden. Al die onderdelen van die vroegere spoorwegmaatschappij moeten winst maken en daarom worden stationsgebouwen tevens winkelcentra en de realisatie daarvan kan nog jaren duren. Het Leidse Centraalstation is vrij nieuw en daarom is het niet afgebroken, maar wordt bij de tijd gebracht en dat duurt ook jaren.
De PTT is ook gesplitst in onderdelen. De burger kon voor telefoon en post terecht bij een postkantoor. Dat is allemaal bijna verleden tijd. Het onderdeel gebouwen heeft de postkantoren al grotendeels omgevormd tot cadeauwinkels, omdat de geldwinkels te weinig opbrachten. Omdat postbezorging ook gedeeltelijk van de vroegere PTT werd afgenomen, wordt er soms drie keer per dag post bezorgd. Eerst komt Sandt, daarna Select en tenslotte TNT, de vroegere PTT, de huizen langs voor de bezorging van de post. Een kind kan begrijpen dat het zo niet door kan gaan. Omdat TNT dat ook ontdekt heeft wil zij van de postbodes in loondienst af. De vakbeweging is daar zwaar op tegen en houdt diverse stakingen. Bij Sandt, Select en anderen wordt de post bezorgd door huismoedertjes of studenten, die daarmee een zakcentje verdienen. Staking of niet, de postbode in loondienst heeft de langste tijd bestaan.
Ook het streekvervoer moest zo nodig meer één geheel worden. Wij raakten onze NZH kwijt. Deze werd overgenomen door Connexxion. Alle buschauffeurs raakten hun vertrouwde omgeving kwijt, ze werden in het vervolg ge- en bestuurd door leidinggevenden elders. De chauffeurs, die ook tevens conducteurs zijn, menen dat ze best wel eens opslag mogen krijgen. De grote baas zegt dat daar geen geld voor is, de chauffeurs hebben eerst een paar dagen alle passagiers voor niks laten meerijden en zijn daarna maar thuis gebleven zodat de passagiers ontdekten dat de lijndiensten niet meer reden. Bij ouderen is er een verlangen naar die goeie ouwe Blauwe Tram, die altijd reed met vriendelijke conducteurs.
Alle vernieuwingen zijn niet altijd verbeteringen. Dat kan de les zijn van de gevolgen afgedwongen door mensen, die meenden dat concurrentie noodzakelijk is bij grote algemene voorzieningen. Tot nu toe ontdekken de gebruikers van die voorzieningen een afname van de dienstverlening en dat kan toch nooit de bedoeling geweest zijn.
Even Omkijken door Joop Peeters.